"Cynamonowe dziewczyny" Hanna Greń

Gdy tak leżała rozciągnięta w literę X, ze złotobrązowymi włosami rozsypanymi na poduszce, stanowiła kwintesencję jego pragnień. Należała do niego. Mógł z nią zrobić wszystko. 

Opis:

W Bielsku-Białej w dziwnych okolicznościach ginie policjant, który zajmował się sprawą morderstwa młodej dziewczyny. Ktoś chciał zostawić obok ciała tajemniczą wiadomość – różę bez kolców – lecz pomylił mieszkania. Czy na pewno był to morderca? Dlaczego wybrał inne drzwi? W śledztwie pojawia się coraz więcej pytań bez jasnych odpowiedzi. Morderca jest bardzo pewny siebie i czuje się bezkarny – mimo że policja odnajduje kolejne ciała jego ofiar, ciągle pozostaje poza kręgiem podejrzeń. Młode dziewczyny o podobnym wyglądzie są bezlitośnie kaleczone i wykorzystywane, a ich napastnik coraz częściej wyrusza na kolejne polowania. Dwóch młodych policjantów łączy siły, by z pomocą przyjaciół schwytać psychopatę, zanim ten skrzywdzi następną dziewczynę. By choć na krok zbliżyć się do sprawcy, uczynić go realnym, nadają mu imię, Yellowknifer. Czas pokaże kto ukrył się pod tym imieniem, czy jeszcze człowiek czy tylko sadystyczny potwór?

Wartka akcja, wciągająca fabuła, dosadny język, krwawe zbrodnie. Myślę, że jeszcze nie raz usłyszymy o tej autorce.
Anna Klejzerowicz, pisarka

„Cynamonowe dziewczyny” to powieść, która pochłania czytelnika nie tylko ciekawą intrygą i świetnie nakreślonymi postaciami bohaterów, ale i opisem relacji międzyludzkich. Hanna Greń stworzyła fascynującą kompilację kryminału z powieścią obyczajową, a całość doprawiła szczyptą bardzo ostrego pieprzu. Polecam.
Augusta Docher, pisarka

Czy istnieje zbrodnia doskonała? Patrząc na statystyki policyjne, można by dojść do wniosku, że owszem – istnieje. Nigdy jednak nie mamy 100% pewności, że to właśnie geniusz mordercy, a nie nieudolność organów ścigania, świadczy o sukcesie całego przedsięwzięcia. A co jeśli taki delikwent jest przekonany o swojej perfekcji i nie zamierza przejmować się detalami? Teoretycznie powinno to jedynie ułatwić sprawę policji. No chyba, że to jednak sprawca ma rację…

Hanna Greń, w swojej drugiej powieści, wiele uwagi poświęciła bohaterom oraz ich psychice. Doskonale wcieliła się zarówno w rolę tych złych (a mowa tu nie tylko o mordercy), jak i dobrych. Postacie są wiarygodne, świetnie scharakteryzowane, a ich zachowanie wzbudza wiele emocji w czytelniku. W większości to sympatyczni policjanci, którzy na co dzień oprócz „wielkich spraw”, zmagają się ze zwyczajnymi problemami, które i nam nie są obce. Nie brakuje im również poczucia humoru. Autorka stworzyła wiele zabawnych sytuacji, chwilowo odciągając uwagę od głównego wątku. Moją faworytką jest Petra, która mimo wielu przeciwności losu, nie traci pogody ducha. Zena również nie pozostaje w tyle, to wyjątkowo bojowa kobieta, która potrafi poradzić sobie w każdej sytuacji – a jedna z nich będzie wyjątkowo zabawna!

Doskonałym pomysłem autorki było wskazanie mordercy nieco wcześniej niż na końcu książki. Dzięki temu zabiegowi możemy poznać również jego przemyślenia tuż po tym, jak zostaje zdemaskowany. Już wcześniej mamy możliwość na bieżąco śledzić jego czyny oraz myśli. Nie jest łatwo wcielić się w rolę kogoś tak bezwzględnego, jednak Pani Hanna doskonale poradziła sobie z tym wyzwaniem. To naprawdę duży atut powieści.

Po lekturze od razu nasunęło mi się skojarzenie z serią kryminalną o Lipowie autorstwa Kasi Puzyńskiej, którą to serię kocham całym sercem. Nie jest to jedynie kwestia gatunku, ale i pewnych szczegółów, takich jak bohaterowie – policjanci z komisariatu w mniejszej miejscowości, ich problemy i rozterki w życiu prywatnym, a także spora dawka humoru. Natomiast całość zwieńczona ciekawą sprawą, którą trudno rozwikłać czytelnikowi. Jednym słowem – kilka godzin dobrej zabawy z wyjątkowymi bohaterami, do których chce się wrócić.

Mam jedynie dwie uwagi, niemające  specjalnego wpływu na ogólny odbiór powieści. Patrząc na nasze realia, policjanci, których stworzyła autorka są zbyt dobrzy. Nie chodzi tu o ich charakter, a o wyniki w pracy. Doskonale wyciągają wnioski z kolejnych wskazówek, w szybkim tempie zbliżając się do rozwiązania całej sprawy. A taka Petra powinna gościć na każdym posterunku w Polsce, gwarantując błyskawiczne ujęcie dowolnego przestępcy. Druga kwestia, która mnie osobiście zaskoczyła to ilość fabuły, jaką zdradziła autorka z pierwszej części. Niestety swoją przygodę z twórczością Pani Hanny zaczęłam właśnie od „Cynamonowych dziewczyn”, ale z przyjemnością sięgnę również po „Cień sprzedawcy snów”. Szkoda, że tak wiele będę już wiedziała… Ale i tak jestem pewna, że warto!

Cieszę się, że polskie kryminalistki rosną w siłę. Z niecierpliwością czekam na kolejną powieść autorki, bo stworzyła bohaterów, za którymi człowiek tęskni, jak tylko skończy czytać ostatnie zdanie. Mam nadzieję, że Pani Hanna nie każe nam długo czekać.

Recenzja powstała przy współpracy z:

Ocena:

5+/6

Dane techniczne:

Wydawnictwo: Replika

Data wydania: 2016

Liczba stron: 336

Oprawa: miękka ze skrzydełkami

"Wychowanie szczęśliwego dziecka w świetle rewolucyjnych odkryć naukowych" Dr Catherine Gueguen

Szeroko komentowany we Francji bestseller, dzięki któremu rodzice wiedzą więcej o swoich dzieciach…

Najnowsze badania mózgu i odkrycia neurobiologii wskazują drogę właściwego postępowania z dziećmi.

Opis:

Wszyscy znają tę scenę ze sklepu: maluch zaczyna płakać, grymasi, potem wrzeszczy, rzuca się na podłogę. Mama, a czasami tata, uspokaja, prosi, wpada w irytację, podnosi głos, szarpie… Na twarzy umęczonego rodzica maluje się pytanie: „Boże, dlaczego to moje dziecko jest takie?”

Doktor Catherine Gueguen wyjaśnia w oparciu o najnowsze odkrycia neurobiologii, że takie zachowanie to nie wynik złego wychowania czy jakichkolwiek zaburzeń. To zupełnie normalna reakcja dziecka, związana z dojrzewaniem jego mózgu. Badania pokazały, że każdy obszar mózgu rozwija się inaczej i w innym tempie. Emocje i uczuciowość dojrzewają etapami. Dziecko jest wobec nich bezbronne i nie potrafi kontrolować swoich zachowań.

Pozwólmy rosnąć mózgowi dziecka w łagodności – mówi Catherine Gueguen w „Le Monde. Science et Medicine”.

Takie są wnioski z najnowszych badań nad rozwojem mózgu. Autorka pokazuje to na konkretnych, czasami kryzysowych przykładach, jakie znają wszyscy rodzice, i wyjaśnia, dlaczego powinni postępować z empatią. Współodczuwanie, bliskość i rozmowy pomogą w rozwoju mózgu dziecka, co zdecyduje o jego rozwoju emocjonalnym i intelektualnym. Dr Gueguen przestrzega, że przemoc może hamować rozwój mózgu. Jak mówi „ta wiedza nie ułatwi roli rodziców, ale uczyni ich bardziej świadomymi i odpowiedzialnymi za postępowanie z dzieckiem, by dać mu szansę stać się szczęśliwym dorosłym”.

Doktor CATHERINE GUEGUEN jest wybitnym pediatrą. Od 27 lat pracuje we francusko-brytyjskim instytucie w podparyskiej miejscowości Levallois-Perret. Specjalizuje się we wspieraniu wychowania opartego na dotyku i komunikacji bez przemocy. Jest organizatorem grup lekarzy, psychologów i nauczycieli, które pomagają rodzicom w problemach wychowawczych.

Każdy z nas chce być jak najlepszym rodzicem.Ale jaka jest definicja dobrego rodzica? Już będąc w ciąży, kobiety zewsząd słyszą dobre rady: "to rób tak", "tego nie rób w żadnym wypadku"...! Kiedy dziecko przychodzi na świat najczęściej kierujemy się własnym instynktem. Niestety, są takie sytuacje, które nas zaskakują. I nie ma w tym nic dziwnego, zwłaszcza przy pierwszym potomku. Są osoby, które w kryzysowych sytuacjach biegną po pomoc do wujka Google (duży procent młodych matek i ojców - tak, mnie tez się zdarzało...) albo szukają odpowiedzi w poradnikach, których sporo można znaleźć w księgarniach. Tylko jak oddzielić dobre rady od tych gorszych? Ja zawsze starałam się sprawdzić, kto wypowiada się na dany temat. Istnieje spora szansa, że specjalista posiada większą wiedzę niż matka kilkorga dzieci, która jest pewna, że nic jej już nie zaskoczy... ;)

Doktor Gueguen skupiła się na zachowaniu dzieci i ich emocjach. W poradniku znajdziemy również informacje o tym, jaki wpływ na malucha ma nasze postępowanie. Czasem nie zdajemy sobie sprawy jak drobne incydenty mogą oddziaływać na dziecko i jego rozwój. Jak bardzo musimy uważać co mówimy, co robimy i zanim coś nam się wymsknie, powinniśmy zastanowić się nad konsekwencjami. Sporo miejsca autorka poświeciła pojęciu empatii oraz przemocy, która wciąż ma miejsce w wielu rodzinach, nie tylko tych patologicznych, a w niektórych krajach istnieje wręcz przyzwolenie na karanie dzieci. 

Przyznaję, że rozdziały dotyczące rozwoju mózgu są nieco skomplikowane, zwłaszcza dla tych, dla których biologia nie jest chlebem powszednim. Są one jednak bardzo istotne w kontekście całego tematu podjętego przez autorkę. Okazuje się mianowicie, że niektóre zachowania dzieci nie wynikają ze złego wychowania lub zwykłej złośliwości dziecka, ale z tego, że ich mózg jest na takim, a nie innym etapie rozwoju. Maluchy maja problem z radzeniem sobie z nadmiarem emocji, których tak wiele doświadczają w pierwszym okresie życia. 

Po przeczytaniu poradnika znalazłam w sobie dużo większe pokłady cierpliwości niż miałam kiedyś. Staram się nie podnosić głosu i wszystko spokojnie tłumaczyć. Poza tym zrobiłam wykład najbliższej rodzinie, skupiając się na najistotniejszych wątkach podjętych przez autorkę. Ba! Nawet znajomych zamęczałam ciekawostkami, które zaserwowała nam doktor Gueguen. Jak już wspominałam w jednej z wcześniejszych recenzji, kiedyś wzbraniałam się przed wszelkimi poradnikami, ale doszłam do wniosku, że czasem można dowiedzieć się naprawdę ciekawych rzeczy. Wiadomo, że nie wszystkie fakty nam się przydadzą, ale warto przefiltrować całą treść i wybrać to, co da się przełożyć na nasze życie rodzinne.

Co jeszcze znajdziecie w książce dr Gueguen? Porady, które przydadzą się już w pierwszych miesiącach życia dziecka. Wskazówki jak połączyć życie rodzinne z zawodowym, jak dbać o wzajemne relacje rodzic - dziecko, oraz co robić aby obydwie strony były szczęśliwe, w końcu szczęśliwi rodzice, to szczęśliwe dziecko (zazwyczaj...). Dalej autorka skupiła się na potrzebach dziecka, czyli mamy podane na tacy wszystko to, co dziecko chciałoby nam przekazać, ale jeszcze nie potrafi. Bardzo ważnym rozdziałem jest ten dotyczący naśladowania. Widać to już u bardzo małych dzieci, musimy niesamowicie uważać na to co mówimy i robimy, bo później możemy tylko sobie pogrozić palcem! Autorka, jak już wcześniej wspomniałam, poświęca sporo miejsca zagadnieniom dotyczącym mózgu i funkcjom poszczególnych jego części. Każda z nich rozwija się w swoim tempie i odpowiada za inne funkcje małego człowieka. Dlatego kiedy jeden element jest już dojrzały, inny może dopiero raczkować. 

Jednym z najważniejszych i najlepiej opisanych zagadnień jest pojęcie stresu i jego wpływ na rozwijający się mózg. Nie ma tu na szczęście żadnych teorii o "bezstresowym wychowaniu", ale dużo mądrych wskazówek jak eliminować niepotrzebny stres. Przeczytamy również o szczęściu, o tym co je powoduje i jak wielkie ma znaczenie w prawidłowym rozwoju maluchów. Poznamy kilka wskazówek na temat czerpania radości z drobnych rzeczy, tych które otaczają nas na co dzień. Na sam koniec autorka zostawiła chyba najtrudniejszy temat - przemocy - zarówno tej fizycznej, jak i psychicznej. Spora część rozdziału dotyczy zachowań, z których czasem nawet nie zdajemy sobie sprawy, a które mogą mieć duży wpływ na rozwój dziecka. Są to zdania, często wypowiadane w gniewie, klapsy, które niestety nadal są często stosowane jako forma kary w wielu domach, a czasem poszturchiwanie, które może wydawać się zupełnie niewinne.

Wszystko co mówimy i robimy musi być w pełni świadomym działaniem, dlatego warto zagłębić się w to, co przekazuje dr Gueguen. Możemy zobaczyć nie tylko nasze błędy, ale także uświadomić sobie, że nie zawsze zachowanie dziecka wynika z jego złej woli. Przeczytajcie, a dowiecie się jak działa mózg naszych małych człowieczków i jaki sami możemy mieć wpływ na jego rozwój.

Za egzemplarz książki dziękuję wydawnictwu:

Ocena:

5/6

Dane techniczne: 

Tytuł oryginału: Pour une enfance heureuse
Wydawnictwo: Amber
Data wydania: 6.10.2015
Liczba stron: 400
Oprawa: miękka

"Cicho sza" Lisa Scottoline

Opis:

Bestsellerowa autorka Lisa Scottoline napisała znakomitą powieść o miłości ojcowskiej i poświęceniach, do jakich jesteśmy zdolni, by chronić najbliższych.

Stosunki Jake’a Buckmana z szesnastoletnim synem, Ryanem, nie układają się najlepiej. Zaniepokojony ich wzajemnym brakiem kontaktu, Jake postanawia odebrać Ryana z podmiejskiego kina i spędzić z nim trochę czasu. Kiedy Ryan prosi, by ojciec pozwolił mu poprowadzić samochód na mało uczęszczanej drodze, Jake wyraża zgodę, widząc w tym szansę na zbliżenie się do syna. Jednak rodzinne zawieszenie broni gwałtownie zamienia się w koszmar. Dochodzi do tragedii, a Jake musi w ułamku sekundy podjąć decyzję, która pogrąży ojca i syna w poczuciu winy i wplącze w sieć kłamstw. Jake i Ryan zostają przytłoczeni ciężarem łączącej ich tajemnicy, która może doprowadzić całą rodzinę do zguby.

(źródło: wydawca)

Książka Lisy Scottoline ukazała się pod patronatem klubu wyd. Prószyński - Kobiety to czytają. Muszę przyznać, że była dla mnie totalnym zaskoczeniem!

Tak jak w przypadku większości pozostałych powieści klubowych, trudno podciągnąć ją pod jeden gatunek literacki. Nie jestem nawet pewna, czy nazwałabym ją powieścią dla kobiet. Mamy tu trochę kryminału, obyczaju, dramatu, a nawet thrillera. Jednak, podobnie jak w powieściach Jodi Picoult, czy Diane Chamberlain - mistrzyń takiej literatury, tak i tutaj najważniejszym motywem staje się zachowanie bohaterów, którzy muszą podjąć niezwykle trudną decyzję, znajdując się w dramatycznej dla nich sytuacji. 

Co mnie zaskoczyło? Scottoline pisze książki ciekawe, które jednak nie porywają czytelnika. Nastawiłam się, że tak będzie i w tym przypadku. Powieść zaczyna się w dramatycznym momencie, który zaważy na losach całej rodziny, nie tylko uczestników zdarzenia. Później zaczynają się rozważania, jaką decyzję podjąć - bohaterowie cierpią, a my spodziewamy się jednego z dwóch możliwych rozwiązań, gdzie żadne z nich nie gwarantuje happy endu. Gdyby tak się stało, mielibyśmy przeciętną powieść, która oscylowałaby wokół uczuć bohaterów. Mniej więcej w połowie książki zaczynają się zwroty akcji, które były dla mnie totalnym zaskoczeniem. Cała intryga okazała się ostatecznie nieco naciągana, ale czytało się to z wypiekami na twarzy. Moim zdaniem to jedna z lepszych powieści w dorobku autorki.

Dobrze skonstruowani bohaterowie, którzy wywoływali we mnie sporo emocji - zarówno pozytywnych, jak i negatywnych - ciekawe postacie drugoplanowe, do tego wartka akcja, prosty język, wraz z dobrze wyjaśnionymi zawiłościami prawnymi. Scottoline w ciekawy sposób ukazała relacje międzypokoleniowe panujące w rodzinie. Widzimy jak praca rodziców wpływa na zachowanie dorastającego młodego człowieka. Autorka pokazała również jak łatwo stracić to, co w życiu najważniejsze, czyli tych, których kochamy. Jednak warstwa emocjonalna, która przewija się przez całą powieść, doskonale komponuje się również z akcją, której nie brakuje. Cała intryga została świetnie skonstruowana i przemyślana w najdrobniejszym szczególe. 

Mam nadzieję, że Lisa utrzyma ten poziom i niebawem w klubie pojawi się kolejna powieść jej autorstwa - równie dobra, albo jeszcze lepsza. Na razie Scottoline zajmuje zaszczytne 3. miejsce na podium wśród moich ulubionych autorek klubowych.

Na stronie wydawnictwa znajdziecie fragment powieści oraz filmik promujący, w którym występuje ambasadorka klubu - aktorka Magdalena Kumorek:

klik

A oto, co inni sądzą o powieści:

Lisa Scottoline zabiera nas w emocjonującą podróż.

Jodi Picoult

Scottoline to dynamit.

David Baldacci

Lisa Scottoline to jedna z najlepszych współczesnych pisarek.

Michael Connelly

Scottoline świetnie wie, jak chwycić czytelników za serca.

„The New York Times Book Review”

Ta frapująca historia pozostaje w pamięci na długo po zakończeniu lektury.

„Library Journal” 

Lisa Scottoline… od razu widać, że mamy do czynienia z prawdziwą mistrzynią w swoim fachu.

„The Boston Globe”

Scottoline jest prawdziwą gwiazdą.

„Time”

Pragniemy być fajnymi rodzicami. Staramy się zbudować tę "fajną więź" z naszymi dziećmi, ale czasami popełniamy błędy, których skutki mogą być katastrofalne. Jeśli chroniąc dzieci przed złem, zapomnimy, gdzie przebiega granica rodzicielskiej miłości… Jeśli ceną jest złamanie prawa, podeptanie zasad i piramida kłamstw… Lisa Scottoline napisała pasjonującą powieść bogatą w emocje i zaskakujące zwroty akcji. To świetna książka dla wszystkich pokoleń, a przede wszystkich dla rodziców!

Magdalena Kumorek, ambasadorka klubu KOBIETY TO CZYTAJĄ! 

Ocena:

5+/6

Dane techniczne:

Tytuł oryginału: Keep quiet

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Seria: Kobiety to czytają

Data wydania: 13.01.2015

Liczba stron: 416

Oprawa: miękka

Kobiety to czytają... rozkręcamy się! :)

Drugie spotkanie klubowe już za nami! Tym razem wzięłyśmy na cel ostatnią książkę Diane Chamberlain. To jedna z moich ulubionych autorek, nie mogłam się zatem doczekać lektury oraz wymiany wrażeń. Książka oczywiście nie zawiodła, tak samo jak wspaniałe dziewczyny, z którymi spędziłyśmy miłe chwile, delektując się przy okazji pysznymi deserami. ;) Do naszego grona dołączyła nowa klubowiczka, która mam nadzieję, dobrze się z nami bawiła. 

Podobnie jak na pierwszym spotkaniu, tak i tym razem nie mogłyśmy się nagadać. Wspólne pasje potrafią zbliżyć nawet zupełnie nieznane sobie osoby. To naprawdę fantastyczne! Tym bardziej uważam, że inicjatywa stworzenia lokalnych klubów dyskusyjnych to był strzał w dziesiątkę! 

Spotkanie odbyło się w gorącym okresie przedświątecznym, tym bardziej jestem pełna podziwu dla dziewczyn, że znalazły czas! A najlepsze jest to, że nie zwalniamy tempa - od razu wybrałyśmy kolejną książkę i termin spotkania. 

Uwaga!!!

Dla wszystkich zainteresowanych:

15 stycznia dyskutujemy o książce "Złączeni" Carol Cassela. Spotykamy się w Wedlu w Manufakturze o godz. 19.

Zapraszamy! 

Uratuj Planetę Zapomnianych Książek

Planeta Zapomnianych Książek - czytaj i zdobywaj nagrody!

Tajemniczy kataklizm doprowadził do zniknięcia wszystkich książek z powierzchni Planety

Zapomnianych Książek. Wraz z nimi mieszkańcy zostali pozbawieni źródła wiedzy, a ich

cywilizacja cofnęła się o kilkaset lat. Los planety nie jest jednak przesądzony. Możemy im

pomóc czytając, wypożyczając, a od teraz również oceniając książki.

Planeta Zapomnianych Książek, to gra internetowa umożliwiająca zdobywanie nagród za

podejmowanie działań związanych z czytelnictwem. Jeżeli korzystasz z bibliotek lub

księgarni, to jesteś na dobrej drodze do wygrania książek, czytników e-booków, tabletów i

wielu innych cennych nagród.

Każdy z graczy może wykonywać misje, zdobywać punkty i kolejne poziomy oraz poznawać

historię świata gry. Planeta Zapomnianych Książek to obecnie 3 poziomy graczy, ponad 50

różnych misji i ponad 30 odznak, które można otrzymać za ich wykonywanie, a ich liczba

ciągle rośnie.

Dzięki akcji Polacy nie gęsi i swoich autorów mają, można pomóc Planecie Zapomnianych

Książek poznając książki polskich autorów. W poszczególnych lokalizacjach planety (np.

na forum miejskim) ukryto 10 książek objętych patronatem medialnym akcji Polacy nie

gęsi i swoich autorów mają. Za znalezienie każdej z nich gracz otrzyma 4 BookCoiny oraz

specjalną odznakę. Dodatkowo osoba, która pierwsza odnajdzie wszystkie książki i prześle

ich tytuły organizatorom gry otrzyma nagrodę książkową.

Planetę Zapomnianych Książek można znaleźć pod adresem PLANETA-ZK.PL.

Gra powstała dzięki inicjatywie Elżbiety Maruszczak i Marka Maruszczaka, członków

Fundacji To My. Do tej pory wygrała konkurs e-wolontariat, a uzyskane środki przeznaczono

na nagrody dla graczy. Planetę Zapomnianych Książek wspiera również ogólnopolska sieć

tanich księgarni Tak Czytam oraz portale BiblioNETka i Polacy nie gęsi i swoich autorów

mają.

Fabuła misji:

Odnajdź zagubione książki

Przejście ze skwaru pustynnego miasta do chłodnego mroku biblioteki przyprawia Cię o

dreszcze. Po chwili, kiedy twój wzrok przyzwyczaja się do panujących w budynku warunków,

dostrzegasz biurko, za którym siedzi bibliotekarz.

Kiedy podchodzisz bliżej mężczyzna zaczyna mówić tak, jakby kontynuował przerwaną

przed chwilą rozmowę. Być może pomylił Cię z kimś innym, ale nie zaszkodzi wysłuchać

tego co ma do powiedzenia.

Nie wszystkie książki docierają do biblioteki. Tragarze muszą gubić część z nich po drodze do

budynku. Jestem na to za stary. Ledwo widzę książki, które mam na biurku. Nie odnajdę

tomów, które do tej pory muszą być na wpół zakopane w pustynnym piasku. Może mógłbyś mi

pomóc?

Rozejrzyj się po Umastis i poszukaj jednej z dziesięciu zaginionych książek. Za odnalezienie

każdej z nich Pierwszy Bibliotekarz Umastis zapłaci Ci 2 BookCoiny.

Wraz z:

zapraszamy do gry! :)

Podsumowanie roku 2015

To był bardzo pracowity rok! Byłam pewna, że tym razem nie sprostam wyzwaniu 52 książek...
Udało się - podgoniłam na sam koniec. :)
Oto co udało mi się przeczytać, a niżej krótkie podsumowanie:

2015

1.     „Grzeczna dziewczynka” Mary Kubica

2.     „Anioł śmierci” Lucia Puenzo

3.     „Oblicza grozy” opowiadania

4.     „Skrawki błękitu” Lois Lowry

5.     „Już czas” Jodi Picoult

6.     „Magiczne dwudziestolecie” Przemysław Semczuk

7.     „Brud” Irvine Welsh

8.     „Motylek” Katarzyna Puzyńska

9.     „Cząstka ciebie” Ella Harper

10.            „Więcej czerwieni” Katarzyna Puzyńska

11.            „Lardżelka” Wanda Szymanowska

12.            „Trzydziesta pierwsza” Katarzyna Puzyńska

13.            „Ciemno, prawie noc” Joanna Bator

14.            „Wielki błękit. Saga ognia i wody cz. 1” Jennifer Donnelly

15.            „Kiedyś byliśmy braćmi” Ronald H. Balson

16.            „Cena krwi” Tanya Huff

17.            „Baśnie braci Grimm dla dorosłych i młodzieży” Philip Pullman

18.            „Ćpałem, chlałem i przetrwałem” Maciej Maleńczuk, Barbara Burdzy

19.            „Płaczący chłopiec” Agnieszka Bednarska

20.            „Ucząc psa czytać” Jonathan Carroll

21.            „Wiem o tobie wszystko” Claire Kendal

22.            „Córka zjadaczki grzechów” Melinda Salisbury

23.            „Blackout” Marc Elsberg

24.            „Poczęcie” Chase Novak

25.            „Ostatnie pięć dni” Julie Lawson Timmer

26.            „Czuły punkt” Dominika van Eijkelenborg

27.            „Cyganie. Spotkania z nielubianym narodem” Rolf Bauerdick

28.            „Panowie i damy” Terry Pratchett

29.            „Ofiarowana. Moje życie w sekcie scjentologów” Jenna Miscavige Hill

30.            „Znalezione nie kradzione” Stephen King

31.            „Z jednym wyjątkiem” Katarzyna Puzyńska

32.            „Pustułka” Katarzyna Berenika Miszczuk

33.            „Lewy brzeg” Anna Kasiuk

34.            „Park Jurajski” Michael Crichton

35.            „Cicho sza” Lisa Scottoline

36.            „[geim]” Anders de la Motte

37.            „Rage” Stephen King

38.            „Nawiedzony dom” Mitsukazu Mihara

39.            „Wściekły” Katarzyna Kebernik

40.            „Odd Thomas. Diabelski pakt” Dean Koontz

41.            „Grey” E.L. James

42.            „Między życiem a życiem” Jessica Shirvington

43.            „Dobry omen” Terry Pratchett

44.            „Dziewczyna w ciemności” Anna Lyndsey

45.            „Umiejętności społeczne twojego dziecka” Faye de Muyshondt

46.            „Po latach przed śmiercią” Makary Karo

47.            „Samotna” Lisa Gardner

48.            „To, co zostało” Jodi Picoult

49.            „Milcząca siostra” Diane Chamberlain

50.            „Wychowanie szczęśliwego dziecka w świetle rewolucyjnych odkryć    naukowych” Catherine Gueguen

51.            „Niebieskie sandały” Wanda Szymanowska

52.            „Złodziejka książek” Markus Zusak

53.            „Dar morza” Diane Chamberlain

54.            „Siódma dusza” Andrzej Wardziak

55.            „Chłopiec duch” Martin Pistorius

Najlepsze książki 2015 roku:

- "Grzeczna dziewczynka"

- "Już czas" 

- "Kiedyś byliśmy braćmi"

- "Płaczący chłopiec"

- "Znalezione nie kradzione"

- "Park Jurajski"

- "Cicho sza"

- "Między życiem a życiem"

- "Po latach przed śmiercią"

- "To, co zostało" - czytana po raz drugi (!)

- "Milcząca siostra"

- "Złodziejka książek"

Największe rozczarowania 2015 roku:

- "[geim]" - chyba miałam zbyt duże oczekiwania względem tej książki.

- "Grey" - przeczytałam z ciekawości - mniej irytująca niż wcześniejsza trylogia, ale i tak ciężko przebrnąć...

- "Ciemno, prawie noc" - strasznie długo ją męczyłam, przerost formy nad treścią, nudna i nijaka - chyba największy zawód tego roku.

- "Brud" - szczegóły w recenzji, książka okazała się zupełnie nie w moim guście.

Największe zaskoczenie 2015 roku:

- książki Kasi Puzyńskiej! Rewelacyjne - przywróciły mi wiarę w polskich autorów. Doskonale skonstruowane kryminały z intrygującą zagadką i bohaterami, do których chce się wracać!

- "Po latach przed śmiercią" - świetny polski (!) horror, czekam na kolejne tego autora.

To był bardzo różnorodny rok pod względem literatury - oprócz klasycznych powieści, w podsumowaniu znalazły się także reportaże, biografie, komiksy oraz... poradniki, od których zwykle trzymałam się z daleka. :)

Niestety nie udało mi się zrecenzować każdej z przeczytanych książek. Powrót do pracy po urlopie macierzyńskim okazał się sporym szokiem, a doba nagle stała się za krótka na zrealizowanie wszystkich planów. Ale powoli uczę się organizacji czasu (mniej Facebooka, więcej książek :P). Być może uda mi się jeszcze zrecenzować któryś z powyższych tytułów. W razie potrzeby chętnie powiem kilka słów o danej książce.

Mam nadzieję, że w 2016 roku trafię na równie dobre tytuły. Powoli uczę się nie czytać niczego na siłę. Do tej pory nie umiałam odłożyć raz zaczętej książki... Ale jest tak dużo dobrej literatury, że szkoda marnować czas na coś, co nie przypadło nam do gustu!

Kochani!

W 2016 roku życzę Wam spełnienia najskrytszych marzeń, zarówno tych osobistych, jak i zawodowych. Mam nadzieję, że spędzicie wiele miłych chwil w towarzystwie dobrych książek - sobie również tego życzę! ;)

Kasia