"Skrawki błękitu" Lois Lowry

 Opis:

„Bądź dumna ze swego bólu”, powiedziała matka. „Jesteś silniejsza od tych, którzy go nie zaznali”.

Kiedy Kira, utalentowana dziewczynka z okaleczoną nogą, zostaje sierotą, musi walczyć o przetrwanie w brutalnej, prymitywnej społeczności, zaślepionej własnymi uprzedzeniami. Według mieszkańców wioski jest leniwa i bezużyteczna – najlepiej byłoby, jak wcześniej innych, porzucić ją na żer dzikich bestii…

Ocalona od pewnej śmierci przez Radę Opiekunów, która pragnie wykorzystać jej mistyczny talent, Kira stopniowo odkrywa, że ratunek ma swoją cenę i wiąże się z ogromną odpowiedzialnością. Gdy powoli odkrywa mroczne sekrety swojego świata, zaczyna pojmować, że duma z przeżytego bólu nie wystarczy – teraz musi odnaleźć w sobie siłę, by zakwestionować fundamenty całej społeczności i po raz pierwszy stawić czoło prawdzie.

(źródło: Galeria książki)

O książce "Dawca" Lois Lowry dowiedziałam się w momencie wejścia do kin filmu na jej podstawie. Nie było innej opcji - najpierw musiałam przeczytać, dopiero obejrzeć. W ten sposób trafiłam na jedną z lepszych książek, z jakimi zetknęłam się w zeszłym roku. Niestety nie udało mi się napisać recenzji, dlatego wspominam o niej przy okazji lektury drugiej części. W zasadzie nie wiem czemu książki te uznawane są za serię. Mamy innych bohaterów, inną rzeczywistość i nie ma żadnego wątku, który by je łączył. Podejrzewam, że wspólnym ogniwem może tu być nastoletni bohater oraz wizja przyszłości, która przerazi niejednego czytelnika. No właśnie! Czy w związku z tym, że bohaterem jest młody człowiek, który dopiero wkracza w dorosłe życie, to i odbiorca powinien być w podobnym wieku? Moim zdaniem niekoniecznie. Oczywiście będzie to fantastyczna lektura dla nastolatków, ale uważam, że ich rodzice spokojnie mogą sięgnąć po książki Lowry.
"Skrawki błękitu" ukazują nam świat, w którym nie ma miejsca dla bezużytecznych ludzi, każdy musi w ten lub inny sposób przysłużyć się społeczeństwu. To powieść o poszukiwaniu własnego miejsca, o przyszłości, której nigdy nie będziemy w stanie zaplanować i zrealizować w 100 %. Społeczność, w jakiej przyszło żyć głównej bohaterce nie jest dla niej łaskawa, ale Kira dzięki swojemu niebywałemu talentowi, dostanie zadanie, które pozwoli jej się wykazać. Nie zdradzę Wam jednak czy historia będzie miała swój happy end... Przekonajcie się sami, naprawdę warto!
Zarówno "Dawca", jak i "Skrawki błękitu" zajmują już honorowe miejsce na moim regale z książkami. Niebawem dołączy do nich "Posłaniec", którego premierę przewidziano na 18.03. Nie mogę się doczekać, kiedy trafi w moje ręce! :)

Ocena:
5/6

Dane techniczne:
Tytuł oryginału: "Gathering blue"
Wydawnictwo: Galeria Książki
Data wydania: 19 listopada 2014
Liczba stron: 289
Oprawa: miękka

"Oblicza grozy"

Opis:

Horror ma wiele obliczy. Mogą one wzbudzić niepokój, lęk, obrzydzenie, zdziwienie, nierzadko mogą też rozbawić. Niniejsza książka to niezwykle bogaty przekrój konwencji grozy. Zawiera premierowe opowiadania najbardziej znanych polskich autorów gatunku, takich jak Dawid Kain, Krzysztof Maciejewski, Robert Cichowlas, Łukasz Radecki (i wielu innych!), którzy udowadniają, że żadna twarz horroru nie jest im straszna. Przeczytacie historie z rodzaju gore, weird, bizarro, slasher, zombie, horror psychologiczny, animal attack czy ghost story. Gwarantowana różnorodność również jeśli chodzi o formę! Drabble, klasyczne opowiadanie, nowela – zero ograniczeń! A na dokładkę przygotujcie się na niepublikowane wcześniej w Polsce opowiadanie mistrza światowej grozy - Grahama Mastertona! 

Mamy świetnych polskich autorów! Opowiadania "Oblicza grozy" jedynie utwierdziły mnie w tym przekonaniu. Replika wydaje zbiory, na które warto zwrócić uwagę! Podczas lektury poznałam nowe nazwiska i już teraz wiem, że sięgnę po inne ich dzieła. Oczywiście, jak to z opowiadaniami bywa - są lepsze i gorsze. Nie ma sensu abym skupiała się na każdym z nich. W sumie mamy 18 pisarzy, z czego tylko dwie reprezentantki płci pięknej, oraz samego mistrza - Grahama Mastertona. Jego tekst jest jedynym niepolskojęzycznym w całym zbiorze. I muszę przyznać, że tym razem miał on ogromną konkurencję! Inne opowiadania zrobiły na mnie większe wrażenie. Kogo by tu pochwalić? :)
Już pierwsze opowiadanie - "Huda" Jacka M. Rostockiego - zapada w pamięć i daje nadzieję na mile spędzony wieczór w doborowym towarzystwie. Oczywiście nie polecam czytania horrorów kiedy spędzamy samotny wieczór w domu z trzeszczącą podłogą i wiatrem hulającym za oknem. No chyba, że ktoś lubi się bać... ;)
Dzięki "Vade-macum" Łukasza Radeckiego poznałam nowego autora, którego nazwiska nie podał, jednak przekazał w tekście kilka wskazówek. "Zombie love" Karoliny Kaczkowskiej zszokowało mnie, pewnie zgodnie z założeniem, jednak po dokładniejszym przemyśleniu stwierdziłam, że jestem na nie. Nawet podsunęłam je mojej drugiej połówce i on również stwierdził, że nie widzi sensu pisania czegoś takiego... Osobiście żałuję, że nie zastąpiono go jakimś innym tekstem, który trzymałby poziom pozostałych. Za to jednym z najlepszych opowiadań jest "Armia ocalenia" Roberta Cichowlas - niezwykła wizja świata opanowanego przez dinozaury. Kiedyś je uwielbiałam, jak widać pozostał gdzieś sentyment do tych wielkich gadów. "Rozumiesz, skarbeńku" Tomasza Siwiec odwołuje się do nieco innego pojęcia strachu, ale przez swój realizm, wydaje się jednym z najbardziej przerażających opowiadań w całym zbiorze. Podobnie w następnym tekście - "Nieczas" Tomasza Czarnego. z zaskakującym zakończeniem. "Miłość zaklęta w kamieniu" Łukasza Henela również zapadła mi w pamięć. Autor stworzył świetną historię, od której nie można się oderwać. Głównym bohaterem jest ksiądz, podobnie jak w kolejnym opowiadaniu - "Twoje martwe skronie" Jacka Piekiełko. To kolejny tekst, który warto wyróżnić. Jak widać, chwalę większość autorów, może po prostu powinnam napisać, że warto sięgnąć po "Oblicza grozy"? :) Chciałabym jednak zwrócić uwagę na teksty, które szczególnie zwróciły moją uwagę. A dalej wciąż na najwyższym poziomie... "Klatka" Michała Stonawskiego jest nieco zakręcona i trzeba uważnie czytać, aby się nie pogubić. "ŻyczeNIE" Krzysztofa T. Dąbrowskiego sprawiło, że płakałam ze śmiechu! Jak ja uwielbiam taki rodzaj humoru! Coś wspaniałego... Chcę więcej! Następne opowiadanie - "Adam i Ewa" Sylwii Błach, to jedna z przyczyn, dla których sięgnęłam w ogóle po "Oblicza grozy". Sylwia to sympatyczna młoda pisarka, z której twórczością zapoznałam się przy okazji lektury "Bo śmierć to dopiero początek". Byłam bardzo ciekawa jej opowiadania. I nie zawiodłam się. Ale zastanawia mnie fakt, że dwa najbardziej perwersyjne opowiadania wyszły spod pióra kobiet! :) Zwieńczeniem zbioru jest wspomniana wcześniej "Noc Wendigo" samego Grahama Mastertona. Nie będę się rozwodzić - tekst nie przypadł mi do gustu. Ale wyjątkowo mnie to cieszy bo nasi autorzy okazali się znakomici. Oby tak dalej!

Ocena:
5/6

Dane techniczne:
Wydawnictwo: Replika
Data wydania: 8 października 2014
Liczba stron: 352
Oprawa: miękka

Konkurs!

Moi kochani!

Strasznie się cieszę, że mogę zorganizować dla Was pierwszy konkurs na blogu Czytelnia z innej bajki. To Wy podjęliście decyzję, że będzie to konkurs fotograficzny. Miałam milion pomysłów, co by miało się  znaleźć na zdjęciach... W końcu postanowiłam lepiej Was poznać. :)

Chciałabym abyście umieścili na zdjęciu trzy rzeczy, które sprawiają Wam najwięcej radości w życiu. Oczywiście czytanie może być jedną z nich... ;) Jeżeli będzie to czynność, to uwiecznijcie coś, co ją reprezentuje. Jeśli z jakichś powodów nie da się umieścić wszystkich trzech rzeczy na jednym zdjęciu, możecie je połączyć w kolaż.

Zdjęcia wysyłamy na maila: czytelniazinnejbajki@gmail.com w tytule wpisując "Harpia".

Macie czas do 8.03.2015

W razie pytań oczywiście chętnie służę pomocą. :)

A oto przykładowe zdjęcie:

Oczywiście to wersja podstawowa, Wasze mogą być zrobione w ciekawszy sposób. Wiem, że kreatywność jest Waszą mocną stroną. :)

No i oczywiście nagroda! 

Dzięki uprzejmości wydawnictwa Prószyński i S-ka oraz klubu Kobiety to czytają mam dla Was świeżutki, pachnący nowością egzemplarz książki Danuty Noszczyńskiej "Harpia". 

Krótki regulamin:

1.  Robimy zdjęcie trzech rzeczy, które lubimy robić, są naszym hobby i nie wyobrażamy sobie bez nich życia (przedmioty, czynności...)

2. Jeżeli jakiś przedmiot ze zdjęcia może budzić wątpliwości, dopuszczam podpisanie pracy jednym zdaniem.

3.  Zdjęcie wysyłamy na adres czytelniazinnejbajki@gmail.com w tytule wpisując "Harpia".

4.  Konkurs trwa od 19.02. - 08.03 2015

5.  Zwycięzcę wybiorę w ciągu trzech dni. Wyniki pojawią się na blogu oraz fanpage'u.

6.  Należy być fanem Czytelni z innej bajki na Facebooku: klik

7.  Będzie mi miło jeśli udostępnicie informacje o konkursie oraz będziecie publicznym obserwatorem bloga.

Trzymam kciuki i z niecierpliwością czekam na Wasze prace!

"Anioł śmierci" Lucia Puenzo

Opis:
ROK 1945. Najgroźniejsi zbrodniarze wojenni, m.in. Josef Mengele, przedostają się na tereny nieobjęte ekstradycją.

ROK 1960. Rodzina z trójką dzieci przemierza Pustynię Patagońską, by objąć spadek po zmarłej krewnej. Spotykają urokliwego, dystyngowanego Niemca, który podaje się za specjalistę od genetyki i ofiarowuje pomoc w leczeniu 12-letniej Lilith, co nieodwracalnie zmieni jej życie…
Tak rozpoczyna się mrożące krew w żyłach spotkanie z potworem, który przybierając ludzką twarz, wkracza w intymny świat niczego niepodejrzewającej rodziny.

Na podstawie książki powstał film, który był:
- argentyńskim kandydatem do Oscara za rok 2013,
- zdobywcą 10 nagród Argentyńskiej Akademii Filmowej. W tym dwie statuetki trafiły do Lucíi Puenzo, za najlepszy film i reżyserię,
- brał udział w festiwalu w Cannes, w sekcji Un Certain Regard.

(opis: replika.eu)

"Anioł śmierci" to książka, na którą czekałam od kiedy pojawiła się w zapowiedziach. Kilka miesięcy temu miałam możliwość zapoznania się z dwoma tytułami, które przedstawiały prawdziwą historię jednego z najokrutniejszych zbrodniarzy wojennych - Josefa Mengele. Jedną z nich są wspomnienia ofiary, której udało się ocaleć (recenzja tutaj) - "Przetrwałam. Życie ofiary Josefa Mengele", druga natomiast ukazuje fakty z jego życia, włącznie z tym, co działo się po wojnie - "Josef Mengele. Doktor z Auschwitz". Niestety ta nie doczekała się recenzji ponieważ towarzyszyła mi w szpitalu przed porodem i siłą rzeczy nie zapamiętałam z niej zbyt wiele. :)

Lucia Puenzo postanowiła stworzyć fikcyjną rodzinę i połączyć jej los z jednym z najbardziej okrutnych zbrodniarzy wojennych. Historia, którą przedstawiła, mogła się wydarzyć, gdyż tak naprawdę nie wiadomo co działo się z Mengele po jego ucieczce. Niestety istnieje możliwość, że spotkał na swojej drodze ludzi, którzy nieświadomi zagrożenia, stali się jego ofiarami. Elegancki, kulturalny, wykształcony mężczyzna w średnim wieku, oferujący swoją pomoc ludziom pozbawionym nadziei na wyleczenie? Obawiam się, że owładnięty żądzą stworzenia istoty doskonałej, nie zaprzestał swoich koszmarnych eksperymentów. 

Tematyka książki okazała się niezwykle interesująca, ale... No właśnie! Czuję niedosyt. Całość wydaje się zbyt krótka a temat niewyczerpany. Kilka wątków można było jeszcze rozwinąć. Postacie są nijakie, a główny bohater nie jest tak przerażający jak być powinien. Mimo tych minusów, całość czyta się szybko. Być może miałam zbyt duże oczekiwania po przeczytaniu pochlebnych recenzji. Ostatecznie moja ocena jest pozytywna bo autorce udało się nas wciągnąć w historię, którą przedstawiła. Najbardziej żałuję, że Puenzo nie zagłębiła się bardziej w psychikę postaci. To mogła być naprawdę mrożąca krew w żyłach historia...

Ocena: 5-/6

Dane techniczne:
Tytuł oryginału: Wakolda
Wydawnictwo: Replika

Data wydania: 30 sierpnia 2014

Liczba stron: 288

Oprawa: miękka + skrzydełka

"NOS4A2" Joe Hill

Opis:

Victoria McQueen odkrywa niezwykły sposób na przenoszenie się w przestrzeni. Po pewnym czasie staje oko w oko z Nosferatu – upiorem porywającym dzieci. Choć doprowadza do jego ujęcia, po latach musi zmierzyć się z nim ponownie.

.

"Genialne połączenie klasycznych i nowoczesnych strachów i mrocznych fantazji, a wszystko doskonale pocięte i zmiksowane... Joe Hill stał się mistrzem swojego rzemiosła."

Publishers Weekly

(źródło: wydawnictwo Albatros)



Charlie Manx jest okrutnym i przerażającym człowiekiem. Jeździ Rolls-Roycem z 1938 z tablicą rejestracyjną NOS4A2. Bierze dzieci na przejażdżki, z których nigdy nie wracają. Jego celem jest cudowne miejsce zwane „Christmasland”, w którym codziennie są Święta Bożego Narodzenia, w którym nigdy się nie dorasta i nie umiera, ale trzeba zapłacić za to odpowiednią cenę…

(źródło: Empik.com)

Sięgając po książkę Joe Hilla nie spodziewałam się, że będzie to jedna z najlepszych powieści grozy jaką czytałam. Tak naprawdę ciężko ją przypisać do jednego tylko gatunku, zawiera zarówno elementy horroru, jak i fantastyki. Mimo, że to niezła cegła, to wciąga czytelnika tak, że biedny nie jest w stanie się od niej oderwać nawet na moment. Czytałam wiele pochlebnych opinii na jej temat i absolutnie się z nimi zgadzam. Wielu fanów twórczości jego ojca, Stephena Kinga, twierdzi, że tym dziełem uczeń udowadnia, że przerósł mistrza. Geny oraz niesamowita wyobraźnia autora sugerują, że jeszcze niejeden raz nas zaskoczy... Do takich książek aż chce się wracać. Sama kupiłam ją w prezencie dwóm osobom, w końcu dobrą literaturą warto się dzielić.

Próbuję znaleźć jakieś minusy, ale nawet jeśli są, to umknęły mi po przeczytaniu książki. Warto za to pochwalić Hilla za świetną narrację, humor, którym naszpikował powieść oraz fabułę, która wciąga nas do tego stopnia, że przy książce tych gabarytów żałujemy, że nie jest dwa razy grubsza! 

Moje pierwsze spotkanie z Joe Hillem nie było zbyt udane. Swoją przygodę z jego twórczością zaczęłam od "Pudełka w kształcie serca" - książki, której bardzo długo nie mogłam zdobyć. Kiedy w końcu mi się to udało, byłam rozczarowana. Być może miałam zbyt wielkie oczekiwania względem niej. Po drodze natknęłam się na opowiadanie napisane wspólnie z ojcem - "W wysokiej trawie", aż w końcu trafiłam na perełkę, jaką okazało się "NOS4A2". Na półce czekają na mnie już od dłuższego czasu "Rogi" oraz opowiadania "Upiory XX wieku". Na pewno niebawem się za nie wezmę bo błyskawicznie awansowały na mojej liście książek do przeczytania. 

Wiecie co jest najgorsze po przeczytaniu dobrej książki? To, że mamy coraz większe wymagania i stajemy się bardziej wybredni. :) Ale nie tracę nadziei, że wkrótce trafię na równie dobrą powieść grozy. A "NOS4A2" poleciłabym jako idealną lekturę na święta, ze względu na tematykę, ale kto by czekał do grudnia! Nie zwlekajcie ani chwili, dajcie się przewieźć Charliemu, ta przygoda na zawsze pozostanie w Waszej pamięci!

Ocena: 6/6

Dane techniczne:
Wydawnictwo: Albatros 

Data wydania: 4 czerwca 2014

Liczba stron: 752

Okładka: miękka

"Grzeczna dziewczynka" Mary Kubica

Opis:

Zawsze byłam grzeczną dziewczynką. Dobrze wychowaną i bardzo samotną. Prowadziłam poukładane życie, które coraz bardziej mnie nudziło. Marzyłam, by los napisał dla mnie nowy, bardziej pasjonujący scenariusz. Powinnam uważać, czego sobie życzę.
Zostałam uwięziona na kompletnym odludziu. Tak bardzo boję się mężczyzny, który mnie porwał. Wydaje się zupełnie nieprzewidywalny. Nawet jeśli rodzina zapłaci za mnie okup, on pewnie mnie zabije.

(źródło: wydawca)

Fragment książki znajdziecie TUTAJ

Główna bohaterka, Mia, to młoda kobieta pochodząca z tak zwanej dobrej rodziny. Jej ojciec jest szanowanym obywatelem, a także prawnikiem, z którego zdaniem liczy się wiele osób. Matka oraz siostra starają się idealnie wpasować w ten sielski obrazek, niestety Mia nie znosi życia na pokaz i postanawia iść własną drogą. Pracuje w szkole i mieszka w skromnej kawalerce. Codzienną monotonię przerywa Colin - porywacz, który ma dostarczyć dziewczynę ludziom, którzy zażądają za nią okupu od bogatego ojca. Cały plan runie, kiedy porywacz postanowi zawieźć Mię na odludzie... Czy ta decyzja uratuje jej życie, czy wręcz przeciwnie? Więcej nie zdradzę... Przekonajcie się sami, naprawdę warto!

Zwykle sięgam po dany tytuł po przeczytaniu zachęcającej recenzji, lub dlatego, że ktoś mi go polecił. W tym przypadku było inaczej. Podczas wizyty w księgarni, rozglądałam się za konkretnymi tytułami, kiedy w oko wpadła mi ta okładka. Stwierdziłam, ze zerknę tylko o czym jest. Wcześniej nic o niej nie słyszałam, nie czytałam żadnych opinii. Zaryzykowałam i spokojnie mogę napisać - zaczęłam ten rok świetną książką! Bardzo się cieszę, że mogę teraz polecić ją Wam.

"Grzeczna dziewczynka" to thriller, który pozornie bazuje na dosyć oklepanym schemacie: młoda kobieta zostaje porwana, a policja robi wszystko, aby ją uwolnić. I chyba na tym kończy się przewidywalna część książki. Okazuje się bowiem, że fabuła toczy się dwutorowo - jednocześnie dowiadujemy się wszystkiego o wydarzeniach "przed", oraz o wydarzeniach "po". Historię poznajemy z punktu widzenia różnych postaci.  Autorka zaprezentowała nam bohaterów z krwi i kości, skupiając się na psychologicznym aspekcie ich osobowości. Tak naprawdę nie wiemy kto jest dobry a kto zły. Jedni zyskują naszą sympatię, inni od początku budzą niechęć. Nie chcę zagłębiać się w fabułę, bo mogłabym przypadkiem za dużo zdradzić i zepsuć Wam zabawę. Dużym atutem jest zakończenie, które pewnie dla większości czytelników będzie sporym zaskoczeniem. Właściwie ciężko znaleźć słabe strony powieści. Jedyne czego żałowałam po lekturze, to tego, że zbyt szybko się skończyła. Dobre książki powinny być zdecydowanie dłuższe.

Ocena:

5+/6

Dane techniczne:

Tytuł oryginału: The Good Girl
Wydawnictwo: Mira
Data wydania: 8 października 2014
Liczba stron: 368
Oprawa: miękka